Podzielmy się Kolekcją w listopadzie

W listopadzie w ramach cyklu Podzielmy się Kolekcją! przyjrzymy się pracom Lidii Krawczyk i Wojtka Kubiaka. Zachęcamy do dyskusji na temat tożsamości płciowej (nie tylko w sztuce!) oraz zagadnień związanych z kwestią gender. Tym razem sztuka będzie w wyjątkowy sposób łączyć się z życiem, gdyż jednym z poruszanych problemów stanie się wniesiony do Sejmu projekt ustawy o uzgodnieniu płci.

Program:

13.11.2012 (wtorek), godz. 18 | Płeć a prawo

Spotkanie z Anną Grodzką i Lalką Podobińską dotyczące projektu ustawy o uzgodnieniu płci poprowadzi Anna Lebensztejn.

20.11.2012 (wtorek), godz. 18 | Genderqueer po latach

Spotkanie z uczestnikami projektu Genderqueer (Tomaszem Kulką, Julie Land, Konstantym Wilkiem) oraz duetem artystycznym Lidia Krawczyk i Wojtek Kubiak poprowadzi Karolina Więckowska.

2.12.2012 (niedziela), godz. 12 | Projekcja

Pokaz filmów autorstwa węgierskich i słowackich artystów (m.in. Zsolta Keserue i Ivony Nemeth) poprowadzi Balázs Szász.

Wydarzenie w języku angielskim.

Lidia Krawczy i Wojtek Kubiak, z cyklu Genderqueer: M., 2007, olej na płótnie, 195 x 195 cm

Projekt Podzielmy się Kolekcją! w ramach programu Otwarta Przestrzeń Sztuki. Edukacja kulturalna w Bunkrze dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Roman Boryczko o Kolekcji Bunkra

 ∞

Dawno, dawno temu z lewej strony niczego, kiedy nikt nie widział (nie myślałby widzieć), Osiem legło na swoim lewym boku. Nikt na nie nie wpadł – jak stało, tak legło – ktoś uważny po prostu to zauważył. Ciężko określić jednoznacznie „kiedy”.

Tak się akurat złożyło, że po drugiej stronie – jednokładnie i równie dawno (tego jesteśmy pewni) – to samo Osiem pokładło się na prawym boku. Z dodatnim jest już łatwiej: można by gdybać, że jakoś to będzie, bo będzie – tak lub inaczej; ale to, co było inne już nie będzie. Od tamtej pory wszystko poniżej zera – z lewej strony – bierzemy za „minus” pół z przewróconego osiem, a powyżej zera – z prawej strony – za „plus” pół wszystkiego.

Nadzy, ubrani, wykształceni, błogosławieni, niewyuczalni czy przeklęci stanowimy w sumie jedynie sześć miliardów punktów Prostej. Nieskończenie wiele wydarzyło się przed nami i wszystko może stać się po nas. Objawiając sobie prawdy powszechne, mniej lub bardziej świadomi naszej nieistotności, próbujemy znaleźć absolutny wytrych – poukładać to, co Osiem nabałaganiło, kiedy legło. Najmądrzejsi starcy by tego nie wymyślili, a kto by to uporządkował i zliczył! Tyle piękne, co prawdziwe, bo choćby przyszło komuś to pojąć (chcącemu i potrafiącemu, niechcącemu i potrafiącemu, chcącemu i niepotrafiącemu lub niechcącemu i niepotrafiącemu) i choćby ten ktoś zjadł na tym tysiąc zębów, i choćby nie było już co liczyć i poznalibyśmy wszystko napisane na dwie pół osie i wywrotne osiem, to nie zabrzmią żadne trąby.

Roman Boryczko 

Edward Dwurnik, 163 rzeźbiarzy polskich, 1997, olej na płótnie, 148 x 148 cm