wtorek, 26 listopada 2013

Anna Zaradny BRUITBRUT

A na koniec prezentacji nowych prac obiekt multimedialny Anny Zaradny BRUITBRUT. Zapraszamy na wystawę!










Fot. Studio FILMLOVE


Usterka. Zaburzenie. Skaza. Te pojęcia można powiązać z losami budynku noszącego dawniej nazwę Pawilon Wystawowy, czyli dzisiejszego Bunkra Sztuki. Jego historia, ograniczenia ciążące na nim już w fazie projektowania bryły, przekształcenia, którym ulegał on w ostatnich dziesięcioleciach (w tym jak wydawało się tymczasowe dodatki, które jednak pozostały na dłużej), a także postać samej architektki Krystyny Różyskiej-Tołłoczko stanowią punkt odniesienia dla stworzonego przez Annę Zaradny obiektu. Artystka poddaje analizie przeszłość budynku by za pomocą dźwięku i abstrakcyjnego obrazu wideo postawić diagnozę jego współczesnej kondycji.

Zakup prac do Kolekcji Bunkra jest realizowany w ramach zadania Będzie się Dzieło! Rozbudowa Kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

niedziela, 24 listopada 2013

Mikołaj Małek SPRAWDZIAN

A oto kolejne nowe dzieła z Kolekcji Bunkra, które możecie zobaczyć w ramach prezentacji prac Mikołaja Małka Sprawdzian. Do naszych zbiorów wchodzi cykl 7 prac malarskich na papierze.










Fot. Kinga Olesiejuk, Studio FILMLOVE

Prezentacja prac Mikołaja Małka nie ma struktury narracyjnej. Znajdą się na niej powtórzenia motywów oraz tautologie podważające znaczenie oryginalności i wyjątkowości dzieła sztuki, a uwydatniające proces twórczy. W przypadku Małka jest to proces przetwarzania prywatnego zbioru obrazów. Artysta czerpie z podręczników, prasy, filmów oraz z otaczającej go codzienności. Ingeruje w pierwowzór, manipuluje formą, zestawia kolejne warianty i sugeruje możliwość dalszych przekształceń.
Sprawdzian mówi o dynamice powstawania dzieła oraz znaczeniu pamięci jako źródła wiedzy, przypomina o jej dynamice. Pamięć rozumiana jest tutaj zarówno jako pamięć biograficzna, jak i mechanizm przekazywania treści kulturowych, głównie zaś jako operujące obrazem pole estetyczne podatne na powtórzenia, deformacje czy przeinaczenia. W perspektywie prac Małka cała kultura może być rozumiana jako proces uczenia się przez naśladowanie, w którym szczególnie inspirującą rolę odgrywa przypadek, błąd, metamorfoza. W perspektywie indywidualnej działanie twórcze to przepracowywanie zinternalizowanych obrazów i wrażeń, uwalnianie ich od pierwotnych kontekstów i przekazywanie dalej…
Sprawdzian sygnalizuje zależności funkcji poznawczych i estetycznych, wpływ plastycznych prezentacji teorii naukowych na sposób, w jaki wyobrażamy sobie świat. W obrazach, obiektach i filmach Małek sugeruje analogię twórczości artystycznej i pracy naukowej. Łączy je, między innymi, tendencja do potwierdzania modeli/zasad/ formuł, współwystępująca z nastawieniem na przedefiniowywanie i odkrywanie nowego; ciągły proces falsyfikacji danych.
Punktem wyjścia dla działań artysty jest fascynacja graficznym przedstawieniem teorii i modeli naukowych, które wyposaża w poetykę z pogranicza snu i jawy. Małek ujawnia zainteresowania archeologią i futurologią. Czerpie z estetyk science fiction, które ulegając przedawnieniu, wracają w nowej odsłonie, przystosowane do nowych warunków i technologii.
U Małka strzałka czasu nie jest prowadzona po linii prostej, lecz po okręgu, przez co kategorie przyszłości i przeszłości ulegają rozmyciu, futurologia może wyprzedzać archeologię, a skutek przyczynę.
Sprawdzian łączy doświadczenie biograficzne artysty z pamięcią kolektywną jego pokolenia ukształtowaną przez analogową estetykę filmu i prasy. Na „Sprawdzianie” praca twórcza ujawnia swój fizyczny aspekt, jest działaniem wyobraźni, ale i działaniem rąk.
(Przemysław Chodań, kurator prezentacji Sprawdzian)

Mikołaj Małek (1983), absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarz, autor instalacji i prac wideo. Wystawiał indywidualnie w krakowskiej art agenda NOVA (2008) oraz Otwartej Pracowni (2010); brał udział w wystawach zbiorowych m.in. we wrocławskim Muzeum Współczesnym (2012), CSW Kronika w Bytomiu (2012), oraz w krakowskiej AS Gallery (2011).
Przemysław Chodań (1983), krytyk sztuki i kurator. Publikował m.in. w „Arteonie”, „Dwutygodniku”, „Formacie”, „Obiegu”. Autor teksów w katalogach wystaw. Jako kurator współpracował m.in. z Galerią Sztuki Współczesnej Wozownia w Toruniu, łódzką Miejską Galerią Sztuki oraz Galerią Wschodnia.

Zakup prac do Kolekcji Bunkra jest realizowany w ramach zadania Będzie się Dzieło! Rozbudowa Kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

sobota, 23 listopada 2013

Elektro Moon Vision RE-KREACJA

A oto kolejna nowa praca, którą możecie zobaczyć na wystawie Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013 - interaktywny mapping Re-kreacja grupy Elektro Moon Vision (Elwira Wojtunik i Popesz Csaba Lang).






Fot. Elektro Moon Vision

Fasada Bunkra Sztuki, zaprojektowana przez Antoniego Hajdeckiego i odsłonięta w 1965 roku, od samego początku przyciągała uwagę. Jej betonowa struktura, uzyskana przy zastosowaniu szalunku z nieheblowanych desek, stała się znakiem rozpoznawczym galerii i jednym ze sztandarowych przykładów tendencji brutalistycznej w polskiej architekturze drugiej połowy XX wieku. Stała się też zarzewiem sporów pomiędzy tradycjonalistami i modernistami miejskimi. Dzisiaj, choć związane z fasadą emocje opadły, a ranga projektu nie podlega dyskusji, problem pozostał aktualny. Razem z budynkiem galerii zaprojektowanym przez Krystynę Różyską-Tołłoczko, fasada Bunkra Sztuki do dzisiaj pozostaje najodważniejszym formalnie projektem architektonicznym zrealizowanym w ścisłym centrum Krakowa! Zabytkowa już i unikatowa elewacja nie była od czasu swojego powstania remontowana, a w ostatnich latach jest częściowo zasłonięta przez kawiarnianą wiatę. Mimo niesprzyjających okoliczności wciąż wzbudza jednak zainteresowanie kolejnych pokoleń. Fasada i budynek Bunkra Sztuki stały się elementami dziedzictwa niedawnej historii miasta, a co najważniejsze i szczególnie cenne dla artystów i krytyków dzisiaj – od samego początku są to projekty nieobojętne.
Elwira Wojtunik i Popesz Csaba Láng, występujący pod nazwą Elektro Moon Vision, poddają Re-kreacji strukturę fasady Bunkra Sztuki. Interwencja ta jest osobliwa, ponieważ nie dzieje się bezpośrednio na elewacji, co jest niemożliwe z uwagi na wspomnianą wiatę, lecz wewnątrz budynku. Ekspresyjna struktura fasady, a właściwie jej multimedialna reprezentacja, została przeniesiona w ramy białej modernistycznej architektury. Pierwiastek organiczny i dynamiczny reprezentatywny dla elewacji zderza się w tym projekcie z wyrafinowaną, funkcjonalną przestrzenią wnętrza.
Przy użyciu technologii interaktywnego mappingu EMV stworzyli audiowizualny spektakl, w którym dobrze znane betonowe formy ulegają rekonfiguracji, stając się skomplikowanym mechanizmem. Poruszają się one w następstwie ingerencji widzów, co podkreślić ma, że budowla jest żywą strukturą definiowaną przez użytkowników i podlegającą ciągłej reinterpretacji. Re-kreacja jest nowym początkiem dla fasady Bunkra Sztuki, zasugerowaniem nowych możliwości. Jest komunikatem, że to od widzów i mieszkańców zależy przyszłość tego zabytku.
Projektowi Re-kreacja towarzyszy ścieżka dźwiękowa specjalnie skomponowana przez Jędrzeja Rusina.

Elwira Wojtunik i Popesz Csaba Láng to polsko-węgierski duet artystów wizualnych znany jako Elektro Moon Vision, powstały w Budapeszcie w 2004 roku. W ich portfolio znajdują się projekty multimedialne związane z szeroko pojętą sztuką audiowizualną, realizowane w formie widowisk wizualnych, performansu audiowizualnego, interaktywnych instalacji wideo, wielkoformatowych projekcji multimedialnych, w tym mappingu przestrzennego czy scenografii projekcyjnych w spektaklach teatralnych i operowych (m.in. Teatr Stary w Krakowie, Opera Krakowska).
Dzieło Elektro Moon Vision zatytułowane Re-kreacja prezentowane jest w ramach projektu Będzie się Dzieło!, którego podstawowym celem jest powiększenie Kolekcji Bunkra Sztuki, a także jak najszersze włączenie odbiorców w jego działania.
Współpracujący z nami artyści zostali poproszeni o stworzenie dzieł, których istotą mają być działania artystyczne o interaktywnym i partycypacyjnym charakterze, zaplanowane specjalnie z myślą o Bunkrze Sztuki.
Zakup prac do Kolekcji Bunkra jest realizowany w ramach zadania Będzie się Dzieło! Rozbudowa Kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

czwartek, 21 listopada 2013

Wojciech Puś CINEMA

Jakie nowe prace możecie zobaczyć w ramach prezentacji Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013? Na początek instalacja filmowa Wojciecha Pusia zatytułowana Cinema. 







Fot. Wojciech Puś 

Kino stanowi niezwykle atrakcyjny materiał twórczy dla artystów i artystek sztuk wizualnych. Staje się źródłem inspiracji, cytatu przetwarzanego w obrazach lub fotografiach. Szczególnie interesujące możliwości stwarza artystom zajmującym się sztuką wideo – jako technika found footage umożliwia wcielenie się w postać bohatera lub bohaterki (z polskich przykładów choćby filmy Anny Baumgart z cyklu Prawdziwe?, w których wybiera sceny z Lecą żurawiei Misia), wydobycie interesujących artystę efektów (jak wrażenie spadania w inspirowanej filmem Hitchcocka pracy Łukasza Jastrubczaka czy frenetycznego tańca z Wesela Wajdy wykorzystanego w przyspieszonej wersji w RaveKaroliny Kowalskiej) czy wręcz stworzenie z nich odrębnej, samodzielnej narracji (cykl A Game with Shifting Mirrors).
Praca Cinema Wojciecha Pusia dotyka jednak innych aspektów filmu czy kina. Artysta, często odnoszący się w swojej twórczości do zagadnienia kinowości, efektów wywoływanych przez film, skupia się w tym przypadku na samym medium i budujących go elementach, niekoniecznie związanych z fabułą. Interesuje go nie tyle opowiedzenie konkretnej historii, ile wytworzenie szczególnego nastroju, w którym zanurza się osoba wchodząca w przestrzeń instalacji.
Cinema staje się artystyczną analizą poszczególnych elementów tworzących film, w którym sam obraz filmowy okazuje się jedną z części składowych szerszego zagadnienia. W projekcji filmowej, zamiast skupiać się na fabule opowieści, Wojciech Puś kieruje spojrzenie na samo obrazowanie, jego kreowanie, efekty świetlne i kolorystyczne, zamrożenie ruchu. Utrwaloną warstwę wizualną dopełnia światłem – kluczowym dla niego elementem związanym z wideo czy fotografią – nawiązującym swą barwą i natężeniem do tzw. magicznej godziny, wytworzonym za pomocą artystycznego nośnika, jakim jest neon. Sam neon staje się treściowym dopełnieniem obrazu filmowego – swoistym zamrożeniem kadru w postaci spirali kropel rozbryzgującej się wody. Do tych elementów artysta dodaje zmienną, raz bardziej niepokojącą, raz spokojniejszą muzykę, której niejednostajny charakter modyfikuje wrażenia wywoływane przez obraz filmowy. Te poszczególne części tworzą nastrój o zmiennym charakterze – pomiędzy tajemnicą i niepokojem a zawieszeniem i melancholią. Wrażenia wywołane przez instalację wykraczają poza sferę wizualną, stają się impulsem oddziałującym na podświadomość. Tworzą iluzję innej rzeczywistości.

Wojciech Puś (ur. 1978). Artysta. Absolwent i doktor sztuk filmowych Wydziału Operatorskiego PWSFTViT w Łodzi. Pracuje ze światłem i filmem. Jego realizacje mają charakter instalacji przestrzennych, gdzie wykorzystuje obraz filmowy, specyficzne rozwiązania świetlne i ścieżki dźwiękowe (często w formie winyli). Wystawiał m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi (MS1 i MS2), Galerii Wymiany w Łodzi, Galerii Leto w Warszawie i Galerii Entropia we Wrocławiu, Galerii Stefanii Piga Vaselli w Rzymie, Palazzo Donà / Signum Foundation w Wenecji (wspólna instalacja z Angeliką Markul). Jego prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Niemczech i Włoszech. Praca „Paparazzi” dla Louis Vuitton (2013) znajduje się w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Filmy Wojciecha Pusia, „Instant” (2008) i „Given” (2011) znajdują się w zbiorach Filmoteki Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Współpracuje z Galerią Leto.
Zakup prac do Kolekcji Bunkra jest realizowany w ramach zadania Będzie się Dzieło! Rozbudowa Kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

środa, 20 listopada 2013

Wernisaż BĘDZIE SIĘ DZIEŁO! KOLEKCJA 2013

Dziękujemy wszytkim za udział w wernisażu prezentacji Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013. Jeśli ktoś nie widział jeszcze nowych nabytków do Kolekcji Bunkra, to może je zobaczyć do 1 grudnia. Zapraszamy!

A oto kilka zdjęć z wernisażu.













Fot. Studio FILMLOVE

Zakup prac zrealizowano w ramach projektu Będzie się Dzieło. Rozbudowa kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

wtorek, 12 listopada 2013

Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013

Już za kilka dni otwracie prezentacji Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013. Zapraszamy!

Elektro Moon Vision (Elwira Wojtunik, Popesz Csaba Lang), Re-kreacja, mapping interaktywny >>

Maurycy Gomulicki, Bestia, obiekt zewnętrzny >>

Grupa Strupek (Irena Kalicka, Aleksandra Lewandowska, Mateusz Okoński, Marta Sala), Rakieta, spektakl wizualny oraz instalacja >>

Justyna Gruszczyk, Oddech, instalacja zapachowa >>

Michał Frydrych, Powrót do przyszłości, rzeźba językowa >>

Mariusz Libel, Antysemantyzm, cykl murali >>

Mikołaj Małek, Bez tytułu, cykl obrazów >>

Grzegorz Mart, Obrazy filmowe – Łukasz Jastrubczak, Need for Speed, performans, obraz olejny, film wideo >>

Bartosz Mucha, Tetris House, obiekt zewnętrzny >>

Wojciech Puś, Cinema, instalacja filmowa >>

Urszula Tarasiewicz, Kasa z widokiem, instalacja fotograficzna >>

Aleksandra Waliszewska, Bez tytułu, instalacja przestrzenna >>

Jakub Woynarowski, Outopos, diagram wirtualny >>

Anna Zaradny, BRUITBRUT, obiekt multimedialny >>

W 2013 roku zbiory Bunkra wzbogaciły się o prace związane z przestrzenią, historią i specyfiką działania Galerii, które równocześnie zachęcają do  pogłębienia kontaktu z dziełem, czy to w sferze rzeczywistej, czy wyobraźni. Niektóre z nich odwołują się do przeszłości, niektóre do teraźniejszości Bunkra, inne do jego usytuowania w przestrzeni miejskiej. Część bazuje na współpracy twórców z Zespołem i Obsługą Galerii.
Prezentowana w Bunkrze wystawa Będzie się Dzieło! Kolekcja 2013 stanowi podsumowanie tegorocznego programu rozbudowy Kolekcji. Do istniejących już w przestrzeni Galerii prac Aleksandry Waliszewskiej, Urszuli Tarasiewicz, Michała Frydrycha, Bartosza Muchy czy Mariusza Libla dołączą cztery nowe dzieła, rozwijające się w salach wystawienniczych Bunkra –  cykl prac malarskich Mikołaja Małka,  instalacja filmowa Wojciecha Pusia, obiekt Anny Zaradny oraz interaktywny mapping grupy Elektro Moon Vision.
Będzie to również okazja do przypomnienia sobie działań o efemerycznym charakterze, takich jak instalacja zapachowa Justyny Gruszczyk (odtworzona według instrukcji artystki) czy performans Grzegorza Marta i spektakl wizualny Grupy Strupek (w postaci rejestracji wideo) oraz do dalszego działania z pierwszą wirtualną pracą w Kolekcji, czyli interaktywnym diagramem Jakuba Woynarowskiego. Po niezbędnej rekonwalescencji do wnętrza Galerii powróciła również  Bestia Maurycego Gomulickiego – praca, która od początku swej ekspozycji przed Bunkrem wzbudziła największą chęć interakcji ze sztuką współczesną wśród najróżniejszych grup widzów.

Wydarzenia towarzyszące:


sobota, 28 września 2013

ANTYSEMANTYZM

Praca odsłonięta, zewnętrzna warstwa muralu uprzątnięta, czas zobaczyć jak w całości wygląda cykl murali Antysemantyzm Mariusza Libla. I trochę więcej o nim przeczytać.




Fot. Kinga Olesiejuk

Trudne, górnolotne, banalne, zupełnie nieprzystające do rzeczywistości, a czasem do bólu odbijające kondycję współczesnego człowieka słowa tworzą kształty, budują formy. Ich semantyczne związki poddane są jeszcze jednej próbie – próbie obrazu. Narzucają się kolejne znaczenia, a same połączenia tekstowe spychane są w kąt w obliczu wizualnej atrakcyjności kształtu. Na dwóch ścianach klatki schodowej Bunkra Sztuki obserwujemy nowe połączenia, antyrelacje – antysemantyzm w postaci dwóch, a właściwie trzech murali.
Co możemy z nimi zrobić?
Zatrzymać się na dłużej – nie wystarczy rzucić na nie okiem – ze względu i pomimo poważnych gabarytów wymagają oddalenia i zbliżenia, oglądu z pewnej odległości i wglądu w najmniejsze detale. Zdania są długie, wielokrotnie złożone, pędzące w różnych kierunkach, rozlewające się po ścianach Galerii. Nie zawsze dostrzeżemy początek, nie zawsze skończymy na kropce. Minimum trzy rozdziały do czytania ze zrozumieniem.
Kolejny krok to kontekst – prywatny, czasem bardzo intymny, leżący u podstaw wszelkich niepewności, strachów i egzystencjalnych zagadek, towarzyszącym nam w bardziej lub mniej uświadomionej formie. Zdrapujemy, odlepiamy przesłanie – skrót, który zasłania nam właściwy przekaz. Bierzemy udział w odkrywaniu rozbudowanej narracji – na co trafisz, co znajdziesz pod powierzchnią? Podchodzimy bliżej – siebie samych, naszych wewnętrznych dyskursów i osobistych doświadczeń, dostrzegamy siebie w relacji, w systemie czterech silnych macierzy, dyktujących współczesną rzeczywistość. Zmagamy się z tymi siłami, płyniemy pod prąd. I właśnie wtedy słowa zlewają się w jedno, wracają do swoich źródeł, spełniają obietnicę ich pierwotnego sensu – tracą narzucone znaczenia, odnajdujemy bazę ich istnienia. Koniec? Czy koniec jest możliwy?

Praca zrealizowana w ramach projektu Będzie się Dzieło. Rozbudowa kolekcji Bunkra Sztuki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.